دفترخاطرات

یک روزی یک جایی این قطار استاد و من رفتم در جهان شلوغ تری از اینجا سوت و کور زیستم.

پشیمانم چون روحیاتم به اون فضا نمیخورد و نمیخوره.

همه خوشگل و جاب و بزک دوزک شده با موسیقی های ترند و کپشن های عجیب. جایی که برا من هنوزم مثل سرزمین عجایبه.

اینجا خونه منه. گرم، صمیمی و دنج.

نمیدونم کسی میخونه...کسی میاد..کسی هست یا نه ولی کاش همه یه بار دیگه دورهم جمع شیم